نگاهش می کنی
در چشمانش غم است
خواهش است
بارها گفته
بازهم می گوید
"دوستت دارم"
نگاهت می کند
در چشمان تو
سکوت است
و دریایی آرام از بی تفاوتی
حرف می زنی
از رفتن
از پایان بی آغاز
عاشقانه می خواند
لبخند می زند
شاید بمانی
می روی
با اشک هایی که او هرگز ندید
می ماند
با دستانی سرد
و شاخه گلی که تو بارها فراموش کردی
زهرا
